رب انار را خیلی ها فقط برای فسنجان می شناسند ولی این مایع غلیظ ترش و خوش رنگ کاربردهایی دارد که اگر بدانید دیگر هیچ وقت ظرفش اش را  تا فشنجان بعدی ته یخچال رها نمی کنید. بسیاری از غیر گیلانی ها فکر می کنند رب انار همان یک مدل است اما نمی‌دانند رب انار هم ترش دارد وهم ملس!

اول برویم سراغ همین تفاوت چون خیلی ها قاطی می کنند. رب انار ملس از انارهای معمولی باغی گرفته می شود که هم شیرینی دارند هم کمی ترشی. طعمش متعادل است و وقتی روی غذا می ریزید آن ترشی ملایم با شیرینی ته مزه قاطی می شود. اما رب انار ترش داستانش جداست. این یکی را از انار ترش که بیشتر در جنگل ها و کوهپایه ها می روید درست می کنند. اناری که آنقدر ترش است که خام خوردنش دندان آدم را کند می کند ولی وقتی تبدیل به رب می شود یک ترشی تمیز و عمیق دارد که هیچ اسیدی مصنوعی نمی تواند جایش را بگیرد.

این انار جنگلی معمولا ریزاست و آبش کمتر و دانه‌اش سفت تر ولی همان کم آبی غلظت و طعم رب را بالا می برد

خواصش هم چیزی نیست که بشود ساده از کنارش رد شد. انار از قدیم به خاطر ترکیبات ضد اکسایشی اش شناخته شده و وقتی به رب تبدیل می شود این ترکیبات تا حد خوبی باقی می مانند. ویتامین ث دارد پتاسیم دارد و همان رنگ قرمز تیره اش نشانه وجود رنگدانه های مفیدی است که برای قلب و عروق خوب اند. رب انار ترش به خاطر اسید بالاترش معمولا برای کسانی که مشکل گوارشی دارند و دنبال چیزی برای باز کردن اشتها هستند و ذائقه ترش ذارند گزینه بهتری است.

رب انار ترش معمولا در گیلان بر فسنجان گیلانی استفاده می‌شود اما من نویسنده این مطلب خودم به‌شخصه رب انار ترش را به عنوان یک خوراکی ترش مزه جذاب تر از لواشک میدانم!

حالا چطور بفهمیم رب انار خوب کدام است

اولین چیزی که باید نگاه کنید رنگ است. رب انار اصیل رنگش قرمز تیره متمایل به قهوه ای است نه قرمز جیغ. آن قرمزی های خیلی روشن و براق معمولا یعنی رنگ خوراکی اضافه کرده اند. غلظتش هم مهم است. رب خوب باید کشدار باشد و وقتی قاشق را بلند می کنید آرام و یکدست بریزد نه اینکه مثل آب شر شر بریزد و نه آنقدر سفت که اصلا تکان نخورد.

طعم را هم باید چشید. رب انار طبیعی ترشی اش زنده و تمیز است ، نه آن ترشی تندی که انگار جوهر لیمو ریخته اند. اگر مزه اش بیش از حد شیرین بود به احتمال زیاد شکر یا خرما توی کار بوده. یک تست ساده دیگر هم هست که خیلی ها بلد نیستند. کمی رب را در یک لیوان آب حل کنید اگر زود ته نشین شد و رسوب زیادی داد یعنی خلوص پایینی دارد.

بوی رب هم نباید بوی سوختگی یا تخمیر بدهد. باید همان بوی ترش و میوه ای انار را داشته باشد

از باغ تا قوطی

تولیدش در ظاهر ساده است ولی همان سادگی اش حساسیت دارد. اول دانه های انار را از پوست و پرده های سفید جدا می کنند چون آن پرده ها طعم تلخ و گس می دهند. بعد آب انار را می گیرند و شروع می کنند به جوشاندن. این جوشاندن ساعت ها طول می کشد و باید مدام هم بزنند تا ته نگیرد و نسوزد. هرچه آب بیشتر تبخیر شود رب غلیظ تر و تیره تر می شود.

نکته مهم در تولید سنتی این است که هیچ چیز اضافه نمی کنند نه شکر نه رنگ نه ماده نگهدارنده. فقط آب انار است و حرارت و صبر. در روش های صنعتی گاهی برای صرفه جویی در زمان شکر اضافه می کنند که هم طعم را عوض می کند هم از آن خاصیت واقعی کم می کند. رب انار ترش جنگلی چون خودش به اندازه کافی غلیظ و پرطعم است معمولا کمتر دستکاری می شود.

برای نگهداری اش هم سخت گیر نباشید کافی است در یک ظرف شیشه ای در بسته در جای خنک نگهش دارید. بعد از باز کردن بهتر است در یخچال بماند تا کپک نزند. یک علامت خوب این است که رب طبیعی به این راحتی ها خراب نمی شود چون همان ترشی بالایش مثل یک نگهدارنده طبیعی عمل می کند.

اگر روی سطح رب لایه نازکی از  آب جمع شد نگران نشوید فقط هم بزنید

کاربرد و مصرف

معروف ترین کاربردش همان فسنجان است که بدون رب انار اصلا فسنجان نمی شود. ولی محدود به این نیست. توی آش انار توی خورشت های شمالی و حتی برای مزه دار کردن کباب و ماهی استفاده می شود. شمالی ها  زیتون را با رب انار و گردو مخلوط می کنند و یک چاشنی معروف به اسم زیتون پروده درست می کنند که حرفی برای گفتن ندارد البته این هم بگویم که زیتون پروده خودش انواع و اقسامی دارد می‌توان برایش هزاران صفحه نوشت.

من خودم یک عادت دارم که چند قطره رب انار ملس را با روغن زیتون و کمی نمک قاطی می کنم و روی سالاد می ریزم. طعمی می دهد که هیچ سس آماده ای به گردش نمی رسد. بعضی ها هم رب انار را رقیق می کنند و روی مرغ می‌ریزند که هیج سسی نمی‌تواند جایش را بگیرد.

دوستم یک بار دید من رب انار را روی همه چیز می ریزم گفت تو انگار خیلی رب انار دوست داری! راستش حق داشت. یک دوره به جایی رسیده بودم که کم مانده بود به تخم مرغ نیمرو هم رب انار بزنم.

رب انار طب سنتی

طب سنتی درباره انار حرف زیاد دارد. قدیمی ها انار را خنک می دانستند و معتقد بودند رب انار به خصوص مدل ترشش برای تقویت معده و رفع تهوع خوب است. می گفتند برای کسانی که صفرایشان زیاد است و گرمی می کنند رب انار یک خنک کننده طبیعی است. برای گلودرد هم رب انار رقیق شده با آب ولرم را غرغره می کردند که التهاب را کم کند.

یک باور قدیمی دیگر هم هست که رب انار ترش به هضم غذاهای چرب و سنگین کمک می کند و برای همین است که آن را کنار غذاهای گوشتی می خورند. این یکی را تجربه هم تایید می کند چون بعد از یک وعده سنگین کمی رب انار واقعا حس سبکی می دهد.

پس اگر تا حالا رب انار را فقط یک چاشنی ساده می دانستید شاید وقتش رسیده نگاهتان را عوض کنید. این مایع غلیظ تیره هم به غذا جان می دهد هم برای بدن خوب است به شرطی که اصیل و بدون افزودنی باشد. فرق رب ملس و ترش را هم که حالا می دانید پس بسته به ذائقه و کاربردتان انتخاب کنید.

مهراد ارگانیک رب انار ملس و ترش اصیل را با بهترین قیمت و کیفیت به شما عرضه می کند.

خرید انواع محصولات ارگانیک درجه یک