پسته شور اکبری رفیق قدیمی شب های ایرانی

یک چیزی هست که آدم وقتی بچه بود، هیچوقت قدرش را نمی دانست. پسته شور اکبری همان چیزی است که پدربزرگ ها سر سفره عید با افتخار جلوی مهمان می گذاشتند و بعد با یک لبخند نگاه می کردند ببینند واکنش طرف چیست. این پسته در دنیای تنقلات ایرانی یک جایگاه جداگانه دارد، نه به خاطر تبلیغات، نه به خاطر بسته بندی شیک، بلکه به خاطر چیزی که توی دهن آدم می ماند و بعد از ساعت ها هنوز دنبالش می گردی.

پسته شور اکبری یکی از اصیل ترین و درشت ترین ارقام پسته ایرانی است که به طور عمده در استان های کرمان(رفسنجان) و سمنان (دامغان) کشت می شود. این رقم پسته به خاطر دانه های بزرگ و کشیده اش شناخته می شود، شکلی که شبیه بادام است و همین ظاهر خاصش بلافاصله آن را از سایر ارقام متمایز می کند. وقتی پسته شور اکبری را کنار رقم هایی مثل احمد آقایی یا کله قوچی می گذاری، فرق از همان نگاه اول مشخص است، اکبری بلندتر است، پوستش نازک تر است و دهان بازکردنش راحت تر.

فصل برداشت این پسته معمولاً از اواخر شهریور تا اواسط مهر ماه است. باغداران این فصل را می شناسند، فصلی که هوا هنوز گرم است خود من یکبار برای مسافرت به رفسنجان رفته بودم در وقت برداشت پسته و زمانی که درخت ها پر بودند و باد می خورد خوشه ها تکان می خوردند با یک صدای خاص. کارگرها با دستکش پسته ها را می چیدند و صحنه بسیار تماشایی بود.

بعد از برداشت، پسته ها مراحل مختلفی را طی می کنند. ابتدا پوست تر روی آن ها گرفته می شود، بعد خشک می شوند و سپس دسته بندی و فرایند فرآوری انجام می شود. برای تهیه پسته شور، دانه های پسته در محلول نمک و آب به مدت مشخصی خیس میخورند. برخی تولیدکنندگان در این مرحله از آب لیموترش طبیعی هم استفاده می کنند تا هم طعم بهتری بگیرد هم نگهداری آسان تر باشد. بعد از این مرحله، پسته ها در دمای مناسب بو داده می شوند.

یکی از مهم ترین چیزهایی که خریداران باید بدانند، تشخیص پسته اکبری اصل از تقلبی است. پسته اکبری واقعی دانه ای دارد که وقتی آن را به تنهایی در دست می گیری سنگین تر از آن چیزی است که انتظار داری. پوسته سفید آن کرم رنگ است و نه خیلی سفید مصنوعی. پسته هایی که بیش از حد سفید و یکدست هستند معمولا به مواد شیمیایی سفیدکننده آغشته شدند که نه تنها ارزش غذایی را کم می کند بلکه ممکن است مضر هم باشد.

یک روش ساده برای تشخیص پسته اصیل این است که به رنگ مغز داخل آن نگاه کنی. مغز پسته اکبری خوب باید سبز روشن باشد با کمی زردی در لبه ها. اگر مغز خیلی زرد یا قهوه ای بود یعنی یا پسته کهنه است یا نادرست نگهداری شده. بو هم مهم است. پسته اکبری تازه بوی ملایم دارد نه بوی نم و نه بوی بیات بودن. وقتی یکبار به صورت رندوم از یک مغازه خشکبار فروشی نزدیک خانه اقوامم مقداری تخمه و پسته خریدم و خوردم، همان اول گفتم این پسته خوبی نیست. این ها را فقط تجربه یاد می دهد اگر پسته خور باشید میفهمید چی‌میگم!

از نظر خواص تغذیه ای، پسته اکبری شور یک منبع مهم انرژی و مواد مغذی است. پروتئین، چربی های سالم، منیزیم، پتاسیم، آهن و ویتامین های گروه B از جمله ترکیباتی هستند که در پسته به مقدار قابل توجهی وجود دارند. تحقیقات نشان داده که مصرف منظم پسته می تواند در کاهش کلسترول بد خون، تنظیم فشار خون و حتی بهبود خلق و خو موثر باشد. البته این که آدم 2 کیلو پسته شور اکبری را یکجا بخورد دیگر در حوزه تغذیه سالم نمی گنجد، بلکه می شود دلیل اصلی مشکلات فشار خون و قلبی! یکی از جالب ترین ویژگی های پسته از منظر علم تغذیه، شاخص گلایسمیک پایین آن است. این یعنی برای افرادی که قند خون شان را کنترل می کنند، پسته در مقیاس معقول می تواند یک میان وعده نسبتاً مناسب باشد. ضمن اینکه آنتی اکسیدان های موجود در پسته به کاهش التهاب کمک می کنند و پوست را هم از اثرات مضر رادیکال های آزاد محافظت می کنند.

اما پسته شور اکبری فقط یک ماده غذایی نیست. در فرهنگ ایرانی، پسته جای خودش را دارد. سر میز پذیرایی عید، کنار چای بعدازظهر، در شب نشینی های زمستانی و شب چله، وقتی فیلم می بینی و دستت بدون این که بفهمی چند بار به ظرف پسته می رود. در مقایسه با سایر ارقام، پسته احمد آقایی گردتر و ریزتر است و طعمی شیرین تر دارد. کله قوچی به خاطر دهان بازشدن کامل تر محبوب است و بازار خوبی دارد. اما اکبری در میان رقبا جایگاه ویژه ای دارد چون ترکیب ظاهر شاخص با طعم عمیق را با هم دارد. در بازارهای صادراتی ایران هم پسته شور اکبری یکی از اصلی ترین ارقامی است که به کشورهای اروپایی و خلیج فارس صادر می شود.

(اگه تا اینجا مقاله خوندی هنوز پسته نخریدی خیلی مقاومت داری)

نگهداری درست از پسته شور اکبری یک نکته حیاتی است که خیلی ها کم بهش توجه می کنند. پسته شور به دلیل داشتن نمک و رطوبت بیشتر نسبت به پسته خام زودتر کهنه می شود. بهترین روش نگهداری این است که پسته را در ظرف در بسته و در محل خشک و خنک نگه داری. اگر مقدار زیادی خریدی، یک اشتباه رایج که خیلی ها می کنند این است که پسته را درون کیسه های نایلونی کنار اجاق یا در مکان های مرطوب نگه می دارند. این کار باعث می شود رطوبت جذب پوسته شود و طعم نمک آن تغییر کند. پسته ای که بوی نامطبوع دارد دیگر قابل مصرف نیست و هیچ گرم کردن یا شستشویی آن را برنمی گرداند.

در نهایت پسته شور اکبری محصولی است که در آن زمین، آب و آفتاب ایران، سال ها تجربه کشاورزی، و یک فرهنگ غنی به هم رسیده اند. هر بار که این پسته را می خوری داری یک تجربه قدیمی را تکرار می کنی که نسل ها پیش از تو هم داشته اند و این ، چیز کمی نیست.

شما عزیزان می‌توانید این محصول را با بهترین کیفیت و بهترین قیمت ممکن  این فروشگاه اینترنتی تهیه نمایید.

خرید انواع آجیل درجه یک

خرید انواع خشکبار درجه یک