کشمش پلویی یکی از آن چیزهایی است که شاید هربار در عدس پلو ببینیمش ولی هیچ وقت واقعا بهش فکر نکنیم.
کشمش پلویی در واقع همان دانه های انگوری است که به رنگ قهوه ای یا تیره خشک شده اند، برخلاف کشمش سبز که روشن تر است. این تفاوت رنگ بی دلیل نیست، نوع انگور و روش خشک کردنش باعث می شود طعمش شیرین تر و بافتش نرم تر از بقیه کشمش ها باشد. به همین خاطر هم بیشتر در غذاهایی مثل عدس پلو، هویج پلو و گاهی هم در کیک و شیرینی (همانند شیرینی کشمشی) استفاده می شود، چون وقتی می پزد رطوبتش را حفظ می کند و آن طعم تلخ احتمالی را نمی دهد.
از نظر ارزش غذایی، کشمش پلویی منبع خوبی از آهن، پتاسیم و منیزیم است. کسانی که دچار کم خونی هستند یا خون سازی بدنشان ضعیف است، معمولا توصیه می شود مقداری از این کشمش را در رژیم روزانه شان بگنجانند. فیبر موجود در آن هم به حرکت روده کمک می کند و برای کسانی که با یبوست دست و پنجه نرم می کنند می تواند مفید باشد. آنتی اکسیدان های طبیعی اش هم باعث می شود گفته شود مصرف منظم آن به سلامت پوست و کاهش التهاب های خفیف بدن کمک کند، البته نه به این معنا که جای دارو را بگیرد، فقط یک کمک کوچک در کنار تغذیه متنوع.
کشمش پلویی در طب سنتی
در طب سنتی هم به این کشمش توجه زیادی شده است. در منابع قدیمی آمده که کشمش پلویی طبیعتی گرم دارد و برای رفع خستگی، تقویت اعصاب و کمک به گردش خون استفاده می شده. بعضی ها هم می گویند خوردنش همراه با چای یا دمنوش به جای قند، هم طعم بهتری می دهد و هم برای کسانی که نگران قند خونشان هستند انتخاب سالم تری است. البته باز هم باید گفت که زیاده روی در هیچ خوراکی خوب نیست، کشمش هم همین طور، چون شیرینی طبیعی اش زیاد است و مصرف بی رویه می تواند روی قند خون اثر بگذارد.

تشخصیت کشمش پلویی باکیفیت
حالا برسیم به این که چطور باید کشمش پلویی خوب و باکیفیت را از بد تشخیص داد. اولین نکته اندازه دانه هاست، هر چه دانه ها یک دست تر و درشت تر باشند معمولا کیفیت بالاتری دارند. دانه های ریز و چروکیده زیاد، نشانه این است که یا کهنه شده اند یا از انگور درجه پایین تری گرفته شده اند. نکته دوم بو کردن است، کشمش تازه بویی شیرین و طبیعی دارد، اگر بوی ترشیدگی یا نم بدهد یعنی نگهداری اش درست نبوده. رنگ هم مهم است، باید قهوه ای یکدست باشد نه خیلی سیاه و نه خیلی روشن، چون رنگ خیلی تیره گاهی نشانه افزودن مواد رنگی یا فرآوری نادرست است (دقیقا مثل وقتی که موهایتان را رنگ می کنید و بعد از یک هفته رنگش یک چیز دیگه می شود، طبیعت همیشه راه خودش را پیدا می کند).
نگهداری کشمش پلویی
برای نگهداری هم باید گفت کشمش پلویی را باید در ظرف در بسته و جای خشک و خنک نگه داشت، دور از نور مستقیم آفتاب. اگر مدت زیادی بخواهید نگهش دارید بهتر است در یخچال بگذارید، چون رطوبت هوا می تواند باعث کپک زدنش شود. خود من یک بار یک کیلو کشمش خریدم و چون عجله داشتم گذاشتم همان جا در آشپزخانه، نزدیک پنجره. دو هفته بعد که سراغش رفتم دیدم رویش یک لایه عجیب نشسته، آن موقع فهمیدم که این میوه خشک هم به اندازه میوه تازه به مراقبت نیاز دارد، فقط کمی دیرتر نشانه می دهد.
شیوه مصرفش هم خیلی متنوع است. خیلی ها مستقیم در غذا می ریزند، بعضی ها قبلش کمی در آب گرم خیس می کنند تا نرم تر شود و طعمش بهتر در غذا پخش شود، بعضی ها در ماهیتابه تفت میدهند، در کیک و شیرینی هم معمولا با کمی آرد تکانش می دهند تا در خمیر یکدست بماند و همه اش ته ظرف جمع نشود. در سالاد هم می شود استفاده کرد، ترکیبش با سبزیجات و گردو طعم جالبی می دهد که شاید خیلی ها امتحانش نکرده باشند.
یک نکته دیگر که کمتر کسی به آن توجه می کند، رابطه قیمت و کیفیت کشمش پلویی است. قیمتش معمولا با درجه کیفیتش رابطه مستقیم دارد، یعنی هرچه دانه ها سالم تر و یکدست تر باشند، طبیعتا قیمت بالاتر می رود. این یعنی اگر جایی کشمش پلویی را خیلی ارزان دیدید، بهتر است قبل از خرید حتما از نظر ظاهری و بو بررسی اش کنید.
در آخر اگر دنبال کشمش پلویی با کیفیت واقعی و قیمت عالی هستید، خشکبار مهراد این محصول را با بهترین قیمت و کیفیت عرضه می کند.




دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.