عسل وحشی را نمیتوان با معیارهای معمول عسل مقایسه کرد. نه رنگش، نه بویش، نه حتی طعمش. وقتی برای اولین بار یک قاشق از این عسل را میچشی، یک لحظه مکث میکنی، انگار چیزی آشناست اما نمیتوانی اسمش را بگذاری. این همان چیزی است که سالها کوه و گیاه و باد ساختهاند.
زنبورهای وحشی کندو ندارند. این اصلیترین تفاوت است. آنها در شکاف صخرهها، لای تنه درختان پیر، زیر پیشآمدگی سنگها کلنی تشکیل میدهند. بدون دخالت آدم، بدون قاب و جعبه، بدون شربت قند در زمستان. گلهایی که این زنبورها از آنها شهد میگیرند اغلب در ارتفاعات میرویند، گیاهانی که کمتر کسی اسمشان را میداند اما هر کدام ترکیبات خاص خودشان را دارند.
تنوع گیاهی کوههای ایران، از البرز تا زاگرس، این عسل را تبدیل به یک محصول واقعا منحصربهفرد کرده. آویشن کوهی ، گون، زرشک وحشی، انواع مریمگلی. وقتی زنبور از همه اینها شهد میگیرد، نتیجه یک عسل چندگیاهی است با طیف وسیعی از ترکیبات که در عسلهای تکگیاهی زنبورداری صنعتی پیدا نمیشود.
یک چیزی هست که آدم را سردرگم میکند. وقتی میروی بخری، هر فروشندهای ادعا میکند عسلش وحشی است. بازار پر از کلمه وحشی شده. تجربه نشان میدهد که باید چند چیز ساده را بدانی: عسل وحشی واقعی معمولا کمی تیرهتر است، بوی تندتر و پیچیدهتری دارد، و کف آن رسوب شکری شکل میبندد که نشانهای از کریستالیزاسیون طبیعی است.
درباره نگهداری این عسل یک سوءتفاهم رایج وجود دارد. خیلیها وقتی میبینند عسلشان بسته شده و سفت شده، فکر میکنند خراب شده. این اشتباه است. کریستالیزه شدن یعنی عسل طبیعی است و شکر مصنوعی به آن اضافه نشده. برای برگشت به حالت مایع، کافی است ظرف را در آب ولرم بگذاری، نه آب جوش، چون حرارت بالا آنزیمهای آن را از بین میبرد.
عسل وحشی را باید دور از نور مستقیم و رطوبت نگه داشت. ماندگاری آن اگر درست نگهداری شود عملا نامحدود است، باستانشناسان در مقابر مصر عسل چند هزار سالهای پیدا کردهاند که هنوز خوراکی بوده.
عسل وحشی در طب سنتی ایران
طب سنتی ایران رابطهای دیرینه با عسل دارد. ابن سینا در قانون از عسل به عنوان نگهدارنده سلامت دستگاه گوارش و تقویتکننده بدن در برابر سرما نام برده. عسل وحشی در این سنت جایگاه خاصی داشته چون از گیاهان دارویی کوهستان تغذیه میشده، گیاهانی که خودشان به صورت مستقل درمان استفاده میشدند.
استفاده موضعی از عسل روی زخمهای سطحی ، سوختگیهای خفیف، و التهاب پوست سابقه طولانی دارد. این کاربرد امروز هم تایید شده، خاصیت ضدباکتریایی عسل به دلیل وجود ترکیبی به اسم هیدروژن پراکسید و همچنین اسیدیته طبیعی آن است. عسلهای کوهستانی به دلیل تنوع گیاهی منبعشان این خاصیت را معمولا قویتر دارند.
مصرف عسل وحشی در فصلهای سرد، همراه با آب گرم و کمی زنجبیل، در طب سنتی برای تسکین گلودرد و تقویت سیستم تنفسی توصیه شده. این ترکیب را خیلی از مادربزرگها قبل از آنکه کسی اسم فنوتیرپن بشنود، بلد بودند.
شیوه تولید عسل طبیعی
نحوه تولید این عسل خودش داستانی است که کمتر کسی میداند. زنبوردار ها در واقع نقشی ندارد، زنبورها هر سال در همان شکاف قدیمی برمیگردند. کسانی که این عسل را جمعآوری میکنند اغلب مسیرهایی دارند که از پدر به پسر رسیده. بالا رفتن از صخره، دود دادن برای آرام کردن زنبورها، برداشتن فقط بخشی از مخزن که کلنی به آن نیاز ندارد، اینها مهارتهایی هستند که سالها وقت میبرد.
تشخیص اصل بودن عسل وحشی چند راه عملی دارد. وقتی کمی از آن را بین انگشتانت بمالی، باید جذب شود نه اینکه مثل روغن روی پوست بماند. اگر یک قطره روی کاغذ بریزی، نباید پخش شود. عسل تقلبی یا بیش از حد رقیق شده بلافاصله پخش میشود. بوی آن باید کمی تند و گیاهی باشد، نه صرفا شیرین. رنگ آن معمولا کهربایی تیره تا سبزه است نه زرد طلایی شفاف.
لازم به ذکر است این فروشگاه انواع عسل را با بهترین قیمت و کیفیت عرضه میکند، خرید از یک منبع مطمئن همین تفاوت را میسازد.
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.